ฟิคเวียนตอนที่ 7 - Doubt [seigis dark]

posted on 08 Oct 2011 19:40 by blackknife


"หา?" เสียงทุ้มดังขึ้น เมื่อข้อความที่น่าตกใจและฟังดูงุนงงเป็นที่สุดได้หลุดออกจากปากเด็กสาวนางหนึ่งที่กอดอกนั่งจ้องหน้าเขม็ง

ราวกับว่าเขาเป็นผู้ต้องหาคดีร้ายแรงที่ยากจะให้อภัยได้ เธอยังคงนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นและไม่มีอาการเกรงกลัวแต่อย่างใด

เหมือนว่าร่างบอบบางที่ทำไม่ได้แม้แต่จะเดินนี้ก็สามารถเข้าจู่โจมได้ทันทีที่ตนต้องการ

"ดูเหมือนจะยังคงงงอยู่สินะคะ..." หญิงสาวเอ่ยขึ้นอีกครั้งเพื่อเป็นการกระตุ้นให้คนที่นั่งอยู่ตรงขอบหน้าต่างตอบคำถามของเธอ

"เมื่อคืนนี้เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ที่โรงพยาบาลแห่งนึงใกล้ๆนี้ เพราะว่าเกิดเหตุกลางดึกทำให้มีคนตายจำนวนมาก.."

"แล้วก็เลยสงสัยว่าฉันทำหรอ?"

"ใช่ค่ะ"

"เฮ้ๆ! ฉันไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยนา เมื่อคืนฉันออกไปนอนอยู่แถวริมทะเลนู่น"

มันเป็นความจริง  เพราะหลังจากคุยกับพรินลิเต้แล้วเขาก็ไปนอนเอกเขนกที่ชายหาด พบกับไอโกะแล้วอยู่คุยกันจนดึก

จากนั้นก็นอนค้างที่โรงแรมของเธอซึ่งมันไม่มีทางที่เขาจะกลับมาวางเพลิงในเมืองนี้ได้เลย

"แล้วทำไมเธอมาสงสัยฉันล่ะ ปกติไฟไหม้มันต้องมีต้นเพลิงอยู่นะ สายไฟมันช็อตหรือเปล่า?"

"ทีแรกฉันก็คิดแบบนั้นนะคะ แต่พอหน่วยกู้ภัยกับตำรวจเข้าไปตรวจสอบแล้ว..." ร่างบางเว้นวรรคหายใจครู่หนึ่ง ดวงหน้าของเธอปรากฏสีหน้า

ที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า...ตัวเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่จะพูดนั้นเป็นความจริงที่ต้องยอมรับอย่างช่วยไม่ได้

"กลับ...ไม่พบร่องรอยของต้นเพลิงเลยค่ะ"

"แบบนั้นมันเป็นไปได้ด้วยหรอ"

"มันเป็นไปแล้วจริงๆนะคะ !!"

นันย์ตาสีหยกจ้องเข้ากับนัยน์ตาสีควันอย่างไม่มีการหลบ เจ้าหล่อนพูดความจริง...แม้จะไม่อยากเชื่อแค่ไหนแต่มันก็คือความจริง

'ทำไมกัน...ทำไมนะ...ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ล่ะ? เรื่องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นจริงได้เลยแบบนี้..'

ภายในจิตใจที่สงบกลับเริ่มสับสนและหวั่นไหวหลังจากได้รับฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้น ตั้งคำถามมากมายกับตนเอง แล้วคิดทบทวนเกี่ยวกับตัวเอง

"คุณคลาวด์ฟินไม่ได้เกี่ยวข้องกับเหตุไฟไหม้..ใช่ไหมคะ?"

"หืม? อ๋อ..อื้อ ! ฉันไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลยจริงๆนะ ขอสาบานด้วยเกียรติแห่งลูกผู้ชายได้เลย"

"มะ.ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ค่ะ!"

คลาวด์ฟินส่งเสียงหัวเราะชอบใจ แม้เสียงของพรินลิเต้ทำให้เขาหลุดออกจากภวังค์ได้แต่มันก็ไม่สามารถทำให้'ความไม่เข้าใจ'นี้

หายไปจากใจของเขาได้เลย

"พรินจ๊ะ พี่เข้าไปในห้องได้หรือเปล่าเอ่ย?" เสียงหวานดังขึ้นข้างนอกห้อง

ไม่ใช่ของใครที่ไหน นางพยาบาลสาวที่ดูแลพรินลิเต้อยู่'แอนนิต้า'นั่นเอง

ที่เธอมาที่นี่ นั่นก็เพราะจะมานำอาหารเช้าของพรินลิเต้ไปเก็บเท่านั้น

"อะแหะ..งั้นไปก่อนแล้วกันเนอะ?" คลาวด์ฟินพูดเสียงกระซิบแล้วกระโจนออกหน้าต่างไปเหมือนอย่างเคยโดยไม่เหลียวหลังกลับมามองเหตุการณ์ในห้องต่อจากนั้น

"อ้าว เหมือนเมื่อกี้มีใครนั่งอยู่ตรงริมหน้าต่างเลยเนอะ" แอนนิต้าเอ่ยขณะเดินเข้ามาใกล้เตียงของเด็กสาว

"เงานกที่มาเกาะหน้าต่างมันสะท้อนให้เห็นเป็นอย่างอื่นหรือเปล่าคะ"

"งั้นหรอกหรอ..แต่เหมือนเช้านี้จะเจริญอาหารผิดปกตินะเราน่ะ"

ว่าพลางนัยน์ตาสีส้มแดงเหมือนเปลวไฟก็จับจ้องอยู่บนโต๊ะสำหรับผู้ป่วยของพรินลิเต้ ที่มีถาดอาหารเช้าวางอยู่ ซึ่งมันก็หมดเกลี้ยงไม่มีของเหลือเลย

และพรินลิเต้ก็ทำได้แต่หัวเราะแหะๆแก้ขัดไปเนื่องจากไม่รู้จะตอบอีกฝ่ายอย่างไรดี..

เงาของร่างหนึ่งทอดฉายลงบนพื้นและผ่านไปอย่างรวดเร็วจนไม่มีใครทันสังเกตุว่าเงานั้นเป็นเงาของคนหรือนกที่กำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้ากันแน่

เจ้าของเงานั้นได้แต่บินอย่างเลื่อนลอยเพราะสติตอนนี้มันได้ไปจดจ่ออยู่บเหตุการณ์ไฟไหม้ที่แสนลึกลับนั่น

เรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้นี้มันจะเกิดขึ้นได้ยังไงกัน ?

ไม่..ไม่มีทางหรอก...

เรื่องๆนึงมันจะเกิดขึ้นแบบไร้สาเหตุได้อย่างไรกัน..

มันจะต้องมีสาเหตุเบื้องหลังอยู่แน่ๆ..

ขนาดเขาที่ทุกวันนี้เองก็แทบจะนับเป็นสิ่งแปลกประหลาดมหัศจรรย์เหมือนเอเลี่ยนในหนังก็ไม่ปาน ยังมีสาเหตุที่กลายเป็นแบบนี้เลย..

ไม่มีเรื่องอะไรในโลกที่เกิดขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ..

สาเหตุที่ทำให้เกิดไฟไหม้แบบไม่มีต้นเพลิงได้...

'สงสัยงานนี้ต้องมีสืบกันหน่อยแล้วสิ..'

Comment

Comment:

Tweet